Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΖΗΣΕΙ!

Το Οχι!, έργο πάνω στην οποία εργάστηκα επί μία διετία (2008-2010) και θα μπορούσε να περιγραφεί ως δειγματολόγιο ελληνικών μοτίβων του 18ου και 19ου αιώνα κεντημένο πάνω σε παλαιά ελληνική σημαία, πολλοί από εσάς το γνωρίζετε ήδη από παλαιότερες αναρτήσεις μου.
Ο τίτλος του αναφέρεται στην αγανάκτηση που ένιωσα όταν τα ελληνικά ομόλογα, η φερεγγυότητα κι αξιοπιστία δηλαδή του ελληνικού κράτους ήδη στην αρχή της μακροχρόνιας κρίσης, χαρακτηρίστηκαν (ή στιγματίστηκαν) από διεθνή οικο αξιολόγησης ως *σκουπίδια*. Εκείνη τη μέρα ακούγοντας την είδηση στο ραδιόφωνο που με συνόδευε στην εργασία μου έθεσα την τελευταία *πινελιά* φωνάζοντας αυθόρμητα Οχι!
Αν δούμε την Ελλάδα από ιστορική και αισθητική άποψη – και όχι αποκλειστικά οικονομική (πόσο είναι άλλωστε αμιγώς επιστήμη ένας κλάδος που βασίζεται στην πίστη; είναι ένα ερώτημα που πρέπει κάποια στιγμή και οι τεχνοκράτες να θέσουν στα αξιώματα τους) – τότε με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι η πατρίδα μας που σήμερα εορτάζει τα γενέθλια της παλιγγενεσίας της, *είναι προορισμένη να ζήσει και θα ζήσει*.
Οι λόγοι που επαναφέρω το έργο αυτό σήμερα ως ανάρτηση είναι δύο.
Το κέντημα, ένδειξη παλαιότερα, της καλής αγωγής μιας κοπέλας – Κεντάτε; ρωτά ο παπικός απεσταλμένος την πριγκίπισσα των Αμψβούργων για να εξετάσει την καταλληλότητα της για την *θέση* της βασίλισσας της Ισπανιας στην υπέροχη γαλλοκαναδική σειρά Βερσαλίες – είναι πέραν της καλλιτεχνικής του και αγχολυτικής του αξίας, ένας υπέροχος τρόπος για να ασκούμαστε στην πειθαρχία και την υπομονή – αρετές που χρειαζόμαστε ιδιαίτερα αυτή την εποχή.
Οπως πολλές φίλες και φίλοι εικαστικοί αναφέρουν, έτσι κι εγώ θα βεβαιώσω: η απομόνωση είναι για εμάς τους καλλιτεχνες τρόπος ζωής, που τον συστήνουμε ωστόσο και σε άλλους, καθώς διαφορετικά ο αναστοχασμός και η παραγωγή έργου δεν είναι δυνατή.
Εξιδανίκευση – ας το εκλαίκεύσουμε σε πειθαρχημένη υποταγή των ορμών σε έναν υψηλοτερο στόχο – ήταν άλλωστε, κατα τον Φρόυντ, η προύποθεση δημιουργίας πολιτισμού.
Ο δεύτερος λόγος είναι προσωπικός και εικονογραφεί το ανωτέρω, δηλαδή ότι με υπομονή και πειθαρχία, ολοι μπορούμε να προχωρήσουμε σιγά σιγά στους στόχους μας ακόμα και σε δύσκολες περόδους.
Εχω την χαρά και την τιμή το έργο μου Οχι! (photo credit: Studio Kominis Athens) να περιλαμβάνεται ως ένα παράδειγμα της ελληνικής σύγχρονης τέχνης του υφάσματος σε σχετικό τομο του Εκδοτικού Οικου Μέλισσα για την λαϊκή υφαντική παράδοση της χώρας μας που θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα. Το βιβλίο επιμελείται η ιστορικός τέχνης
Flavia Nessi-Yazitzoglou.
Τρεις σημαντικές εκθεσεις στην Ελλάδα φέρουν την υπογραφή της επιμελήτριας:
Outils des arts – Art des outils; De la Renaissance à l’ère industrielle, Collection Luigi Nessi and Musée international d’horlogerie de La Chaux-de-Fonds, Benaki Museum (2005)
Boîtes de luxe, French 19th Century Boxes from the Collection of Janine Nessi-Parmentier, Ilias Lalaounis Jewelry Museum (2010)
Rituals of Hospitality: Ornamented Trays of the 19th century in Greece and Turkey, Benaki Museum (2013).
flagge01

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s