TEST DRIVE – Some more Q&As


1. You want multiples of one design(s), so are you hoping for smaller, more saleable items?

•    Yes. For many participants is very important to sell as well. We do not think that selling on the spot is the only thing what makes a show successful or not, but we would like to facilitate our participants to acheve this goal too.
Bad sales was a general impression in Schmuck Gallery Circle (down town Munich) last year.
There are many reasons for it, not just high prices: too many excellent works, too many galleries to visit, unavailability of credit card possibilities, tax problems that prohibits foreign independent designers to sell legally (our company is based in Germany and has a German tax number) and a lot of younger visitors who could not afford to pay over 80 euros.

This is why we thought to invest on the experience of buying: try it on, go around with it, have fun, love it and if you do not buy it, there are so many people who have seen it that we multiply the chances for your work to find the right buyer.

2.    What would be your maximum amount of multiples be per design?
•    It depends on the size and weight of the prototype/copies. We want the package you send us to have a weight of 1,5 -2 kilos. If let’s say, your copies are appr. 10cm x 10 cm, we can take 8 to 10 copies/variations per design, although it might be place for more. In any case, we need a good photo for every design (sample) we post in our online gallery.
3.  What do you want to achieve with your project?

Our project is an art project about and with jewellery, trust and new ways to sell/buy and also new ways to promote and make contact with people and prospective customers; new ways to be at places, to “intrude in ” places, where your show is not supposed to be – a show is supposed to be in a gallery and not in the street, the subway or another gallery or award ceremonies.

We had a very nice show last year in Weltraum gallery, we presented jewlery inside an art installation dealing with the Greek crisis: we had a labyrinth and an abstract and psychedelic “forest of madness”, it was very nice, very well visited, guests loved the presentation but now we would love something less static, more moving, more engaging.
We want the public to become our promoters – literally.

From our participatory projects we see the impact on the guests and the results in publicity and engagement when we ask them to co-lead or co-run a show or an action or performance.
Christoph and I are mainly visual artists and performers – working with jewellery as well – and as we do in our art projects, we would like to address uncomfortable questions such as: Why jewellery art does not sell that well lately? Is it just the crisis and the impact on the spending habits of middle class or does it have something to do with gallery styling, presentation, prices, static, exclusion of eventual buyers, lack of fun in the exprerience of bying/entering a gallery etc as well?

We believe anyway that in the coming years it will be very difficult for artists to work with old patterns and have success; and we also think that there is a large audience that has not been addressed/involved in art jewelllery appreciation yet.

4. What happens if a customer walks away with a piece of jewelelry or destroys it?

We use a credit/debit card booking system that makes theft meaningless. Customers have to return the piece in perfect condition, otherwise buy it. If they damage it a little bit, we charge them with the cost of reparation. Participants and customers know these details in advance, for we have term s & conditions forms to sign before “use”. Nothing comes as a surprise ad we think it is a good deal for all parties involved.


  1. Πόσα πολλαπλά αντίγραφα εννοείτε από το κάθε σχέδιο; 5, 10 ή 50;

    Εξαρτάται το μέγεθος του κάθε σχεδίου και το βάρος του. Αν λάβετε μερος με ένα σχέδιο, το πακέτο που θα μου στείλετε δεν μπορεί να υπερβαίνει το 1,5 κιλό. Τις λεπτομέρειες τις συζητάμε ανά περίπτωση. Ζητάμε τα αντγραφα, γιατί θα κάνει πολύ καλό στην φήμη των συμμετεχοντων να στείλουν αντίγραφα. Όμως αν κάποιος θέλει να στείλει μόνον ένα, εμείς δεν εχουμε προβλημα.

    2. Οι συναντήσεις πόσες θα είναι και πότε θα γίνουν; Έχουν χαρακτήρα καθοδήγησης και “διόρθωσης” των σχεδίων; Δηλαδή μπορεί εγώ να σκεφτώ κάποια σχέδια να τα φέρω και να μου πείτε ότι δεν είναι κατάλληλα, οπότε να πρέπει να τα ξανασκεφτώ;

    Οι συναντήσεις είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλή καθοδήγηση ή διόρθωση. Μαθαίνουμε  τι είναι το σύγχρονο κόσμημα ΤΩΡΑ στην αγορά που πηγαίνετε, δηλαδή στη διεθνή και πως ένα καλό σχέδιο δικό σας που *πηγαίνει* ενδεχομένως στην Ελλάδα, μπορείτε να το βελτιώσετε ώστε να *πάει* καλά και τη δεθνή αγορά.
    Μαθαίνουμε επίσης πόσο σημαντική είναι η επικοινωνία, πόσο σημαντικό είναι το εργο σας να έχει νοημα για τον θεατή, πώς το παρουσιάζετε και γιατί οι ελληνικες ομάδες που δεν τα λαμβάνουν αυτά υπόψη κλασικά αποτυγχάνουν. Επιτυχία δεν σημαίνει να κάνεις μία έκθεση κάπου στη  Ευρώπη ή όπου αλλού και κανείς να μην το μάθει περαν των φίλων σου. επιτυχία σημαίνει φήμη, νέες επαγγελματικές επαφές, δημοσιευματα, πωλήσεις, νέες προσκλήσεις για προτζεκτς που σε προχωράνε. Εμεις έχουμε κάνει 4 Μύθους μέχρι στιγμής. Πέρσι στο Μόναχο περίμεναν ουρά έξω από την γκαλερί να ανοίξει η έκθεση. Το Art Jewellery Forum μας έβαλε μεσα στις δέκα καλύτερες εκθεσεις της Σμουκ, λάβαμε επί τόπου πρόσκληση για τη Σιεράαντ. Τώρα πηγαίνουμε με ένα κόνσεπτ που θα φερει πάρα πολύ κόσμο, όπως η επιτυχία μας στη Σμουκ 2015 εφερε πάρα πολύ κόσμο στο περιπτερο μας στο Αμστερνταμ τον Νοέμβρη. Μιλάμε για μία διοργάνωση (Σμουκ) που πέρυσι είχε άνω των 100.00 επισκεπτών. Φετος με το Μπίζνες Φόρουμ του Μονάχου στους χορηγούς της Σμουκ, πιστεύουμε ότι θα είναι ίσως διπλάσιοι. Τέτοιοι αριθμοί επισκετπών δεν υπάρχουν σε άλλες εκθεσεις στη Ευρώπη.
    Ομως δεν παίρνουμε απλώς ελληνικά κοσμήματα και τα πάμε στην Ευρώπη γιατί αυτό ΔΕΝ πιάνει. Δεν κάνουμε διορθώσεις στο σχέδιο, κανουμε ανάταξη ολική στο τι πιστεύουν οι συμμετέχοντες ότι θα βρουν στη διεθνή αγορά και πως να δράσουν. Το σίγουρο είναι ότι αυτό που ισχύει εδώ: γλυκούλικο, καλούλικο, νοστιμούλικο, ο ένας αντιγράφει τον άλλο πάνω κάτω και η διαφοροποίηση γίνεται μόνο στην τιμή, ΔΕΝ περνάει έξω. Αυτό που έχει επιτυχία εδώ συχνά ΔΕΝ έχει καμία σχέση με αυτό που ζητάει το κοινό έξω. Λέω έξω γιατί η Σμουκ είναι μία  διεθνής οργάνωση με πάρα πολλούς επισκέπτες εκτός Ευρωπης: Κίνα, Κορέα, ΗΠΑ, Αυστραλία κλπ.

    3. Όταν πωλειται ένα κόσμημα στην Σμουκ τι ποσοστό των κερδών από την πώληση καταλήγει στο δημιουργό;

    Αν εσείς ζητατε 100 ευρώ για το έργο σας, εμείς προσθέτουμε ένα 25% δηλαδή το πουλάμε 125 ευρώ. Αν εχετε παραστατικά, μας κόβετε ένα τιμολόγιο κια λαμβάνετε τα 100 ακέραια. Αν όμως δεν έχετε παραστατικά, κόβουμε εμείς για εσάς εξόφληση πληρωμής και από τα 100 που σας οφείλουμε θα λάβετε τα 70 γιατί τα άλλα, αφού περνάνε αυτομάτως μέσα από τον τραπ.λογαριασμό μας είναι φορολογητέα ύλη και πρεπει να πληρωθούν οι φόροι στην Γερμανία, όπου είναι η έδρα μας. Στην Ελλάδα τα φορολογικά σας τα κανονίζετε εσείς. Εμείς είμαστε γερμανική επιχείρηση και ό,τι μας αφορά από υποχρεώσεις βρίσκεται στο Αμβούργο. Μπορείτε επίσης να δείξετε/διαθέσετε τη δουλειά σας και στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα μετά το πέρας της έκθεσης.

    4. Η φυσική μου παρουσία στην έκθεση είναι απαραίτητη ή μπορώ απλά να στείλω τα έργα μου;

    Δεν είναι απαραίτητη, όμως είναι εξαιρετικά χρήσιμο για έναν ντηζάινερ να είναι εκεί. Είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Κοσμήματος, η δικτύωση είναι σημαντικότατη δουλειά – κυριολεκτικά – όπως και οι άλλες επαφές και γνωριμίες που θα κάνετε. Αυτα επίσης που θα δείτε, θα σας προσγειώσουν στην πραγματικότητα του κόσμου. Θα έρθετε στα λόγια μου: περί του αλαλούμ που επικρατεί στην Ελλάδα. Φυσικά, δεν λείπουν και οι ελληνικες αλεπούδες που τα κανουν όλα κρεμαστάρια. Ειχαμε και πέρυσι τέτοιες επισκέψεις στην έκθεση μας. Ηρθαν για να δείξουν τα ξυνισμένα μούτρα τους και να πουν την κακία τους μπροστά και πίσω από την πλάτη μας. Αυτό όως δεν μας αφορά. Οι Μύθοι δεν γίνονται για να αρέσουν ή να μην αρέσουν σε ελληνικές παρεούλες. Εκεί εξω υπάρχει ολόκληρος κόσμος που υπερβαίνει τα 50-60-100 άτομα που *κάνουν παιχνίδι* στη μικρή αγορά, όπου θεωρούνται ακόμα *κάποιοι*. Σιγα σιγά ο κόσμος καταλαβαίνει που τον πάνε οι αλεπούδες και πού τον πάμε εμεις.  Καλο για εσας θα ήταν να έρθετε, αν αποφασίζατε να ασχοληθείτε επαγγελματικά με το κόσμημα, αλλά με μεσοπρόθεσμους στόχους. Τους στόχους συζητάμε επίσης πολύ στα εργαστήρια/συναντήσεις μας. Μην περιμένετε οάν οφ επιτυχίες και αν ας πούμε πουλήσετε τα πάντα στη Σμουκ ότι μετά θα στεκονται ουρά να σας παραγγείλουν κι αλλα. Ολα γίνονται με σύστημα, επιμονή, σεμνότητα και σε βάθος χρόνου. Αυτά όμως όλα, η εξήγηση του πως εργάζεται κανείς είναι θέμα των εργαστηρίων και των συναντήσεων. Είναι λονγκ τερμ πλάνινγκ για ανθρώπους που θέλουν να μείνουν σε αυτό το επάγγελμα. Αν περιμένετε επιτυχία αμεση, αυτό δεν γίνεται, οπως λένε οι Αμερικάνοι: σαξές μπιφόρ γουώρκ καμς ονλυ ιν δε ντιξιονέρι.

    5. Κατανοώ εντελώς ότι η συμμετοχή σε μια έκθεση έχει κόστος αλλά αυτή τη στιγμή ζορίζομαι πολύ οικονομικά. Το να συμμετέχω με έναν οδηγό μόνο νομίζετε ότι θα έχει κάποιο αποτέλεσμα ή όχι;

    Δεν είναι εύκολο να φιτάξει κανείς έναν οδηγό να κάνει μπαμ. Αυτη την ερώτηση μου την κάνουν όλοι οι Ελληνες που θέλουν να λαβουν μέρος, κανένας ξένος. Πιστεύουν ότι έχουν πολλές ιδέες και πρέπει να τις παρουσιάσουν όλες. Με το χέρι στη καρδιά και από την εμπειρία μου με ελληνικές ομάδες, σας λέω ότι το 90% των συμμετεχόντων έχουν αρχικά πολλές ιδέες από τις οποίες ΚΑΜΜΙΑ δεν είναι πειστική, είναι όλες αδύναμες. Κάνουμε μεγάλη συζήτηση και ξεσκαρτάρισμα για να βγει ΜΙΑ και ΚΑΛΗ. Ομως στην Ελλάδα θέλουν σάλτσες, δεν γνωρίζουν τι είναι το ντηζάιν, τι είναι το πλάνινγκ, τί είναι το μήνυμα, τι είναι το νόημα, τι είναι το κόνσεπτ. Βάζουν έναν πιασάρικο τίτλο και με μία άσχετη φορμα κι αυτοπεριγράφονται. Μαθαίνουν επίσης να δουλευουν με το μυαλό να πηδά από θέμα σε θεμα. Εχουν όντως πολλες ιδέες οι Ελληνες, όμως στην πράξη, έτσι όπως είναι, ΔΕΝ είναι εφαρμόσιμες και δεν εφαρφόζονται ποτέ, γιατι δεν δουλεύει κανείς ώστε να τις κάνει εφαρμόσιμες. Πιστευουν συχνά δε ότι ο επιμελητής είναι εκεί για να τους υλοποιησει τις ιδέες χωρίς να κουραστούν οι ίδιοι, ότι ο άλλος πρέπει να υποκλιθεί στο ταλέντο τους. Μα ταλεντο χωρίς δουλειά, είναι εντελώς άχρηστο. Ταλέντο παρεπιπτόντως έχουμε ο Κρίσοτφ κι εγώ άπλετο και κάτι ακόμα: τον τρόπο να το εφαρμόζουμε ώστε να μην μένει στο ταλέντο, αλλά να πηγαίνει στο εξαιρετικό. Δυστυχώς αυτα είναι ακατανόητα για όσους δεν εχουν σπουδάσει σε σχολές πανεπιστημιακού επιπεδου – δυστυχώς οι περισσότεροι εν Ελλάδι στον χώρο – Για αυτό βλέπετε τους θεαματικούς τίτλους και βιογραφικά με τα σώψυχα τους. Νομίζουν ότι έτσι πείθουν τον θεατή ή ότι έτσι το κόσμημα τους γίνεται ενδιαφέρον. Το κοινό της Σμουκ είναι εξαιρετικά καταρτισμένο. Δεν το κοροϊδεύεις.
    Είναι εξαιρετικά δύσκολο σε ενάμιση μήνα να πεις με φόρμα Αυτό θέλω να πω και να ο καταλάβει ο Κορεάτης, ο Αμερικανος, ο Ολλανδός, ΟΛΟΙ. Αυτή είναι η προετοιμασία που κάνουμε όπως ΚΑΙ να ξεδιαλύνουμε την θολούρα που επικρατεί στην Ελλάδα που θεωρούν νητζάιν το να φτιάχνει ο άλλος 100 πραγματάκια, όλα μέτρια και όλα χωρίς κόνσεπτ, συνηθισμένα και άτολμα. Το σύγχρονο κόσμημα έχει τόλμη, χαρακτήρα, μηνυμα και νόημα. Δεν είναι απλώς διακοσμητικό.

    6. Ακούγονται πολύ στρεσογόνα όλα αυτά…

    Εμείς κανουμε ομάδες για επαγγελματίες. Αυτή τη στιγμή στους Μύθους 2016 έχουμε μερικά πολύ μεγάλα ονοματα διεθνώς. Οι Ελληνες σχεδιαστές θα πρέπει να εργαστούν με εντατικούς ρυθμούς, γιατί δεν γίνεται να εχουμε μια έκθεση δύο ταχυτήτων.
    Στο παρελθόν είχαμε πολλα προβλήματα με ανθρώπους που δεν μπορούν να δεχθούν κριτική, δεν αναγνωρίζουν αυτό που τους προσφέρουμε, δεν μας εμπιστεύονται τις συμβουλές μας και κάνουν ό,τι λέει ο γκαλερίστας, ο δάσκαλος, ο θείος τους που ξέρουν – υποτίθεται – καλύτερα από εμάς. Η Σμουκ είναι οι Ολυμπιακοί του Κοσμήματος. Ειναι οι τοπ οφ δε τοπ του κόσμου. Κάνουμε κόουτσινγκ μεν στα μέλη μας, αλλά δεν είμαστε ομάδες ούτε ψυχολογικής ενίσχυσης ούτε παρεούλες. Εμείς βάλαμε τον στόχο να είμαστε φέτος ακόμα καλύτεροι από πέρυσι και αυτό θα κάνουμε. Αυτό όμως δεν γίνεται χωρις κόπο. Το ντηζάιν δεν εχει να κάνει μόνο με την απόλαυση της δημιουργίας κι αυτή τη στιγμή στην αγορά ΜΟΝΟΝ οι επαγελματίες θα μείνουν που μπορούν κι αντέχουν να δυλεύουν κάτω από όλες τις συνθήκες. Είναι πάρα πολύ σκληρά τα πράγματα εντός κι εκτός Ελλάδας. Αν θέλετε μόνο να απολαμβάνετε το πως καρφώνετε ή πως πριονίζετε ένα κόσμημα, θα μείνετε εραστέχνης, δεν είνaι κακό, αλλά ξεχάστε τον βιοπορισμό. Ειμαστε κάθετοι σε αυτό και δεν κaλλιεργούμε ψευδαισθήσεις για να έχουμε πελάτες. Τα έργα που θα κάνετε, θα πρέπει να έχουν το απόλυτο στίγμα σας. Να μην τα μπερδευυει κανείς με κανενός. Να τα βλέπει και να ξέρει ότι μόνον εσεις τα κάνετε αυτά. Θα πρέπει ενάμιση μήνα να δουλέψετε πολύ σκληρά.